vrijdag 31 augustus 2012

Er was Assepoester



Er was Assepoester
 die het vreemd vond dat de prins dat glazen muiltje
nodig had om haar te herkennen.
Al die tijd dat haar zussen bezig waren
hun voeten in dat schoentje te persen,

stond ze naast hem.
Hij had toch uren met haar gedanst?
Hij wist toch hoe ze rook?
En bewoog?

Er was Assepoester

die hoopte dat de prins haar meteen had herkend
maar niets had gezegd.

Hij gaf de zussen ruimschoots de tijd
te doen wat ze konden
om toch in dat schoentje te passen.
Eerst moest die hamer
gehaald en die zaag,

die teen eraf en die hiel.
Wraak op die wezens
die zich hadden vergist
door niet heel veel
van haar te hebben gehouden.

Tjitske Jansen


(Uit : 'Koerikoeloem', Tjitske Jansen, Uitgeverij Podium 2007)

 



 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten