Doornroosje,
Vandaag, onderweg naar jou, heb ik nagedacht over het begrip "Als je maar lang genoeg..."
Als je maar lang genoeg slaapt, dan word je wel wakker gekust.
Geldt dat eigenlijk voor iedereen?
Ja, dacht ik, dat geldt voor iedereen.
Toen dacht ik: als je maar lang genoeg leeft, dan gebeurt alles,
als je maar lang genoeg wacht, dan word je zelfs God.
Ik heb die gedachte eerlijk gezegd wel vaker.
Als je maar lang genoeg wacht...
er komt natuurlijk altijd iets tussen, je gaat dood of zo...
maar als er niets tussenkomt en je gaat niet dood en je wacht zo nodig miljoenen jaren,
dan word je uiteindelijk God.
Een afschuwelijke gedachte eigenlijk.
Het soort gedachte dat uitgedachte filosofen aan hun huishoudsters meegeven,
voor op verlof.
Maar ik heb die gedachte.
Of liever, die gedachte heeft mij.
Bepaalde gedachten niet denken: iets moeilijkers is er niet.
Ik wil niet lang genoeg wachten.
Ik wil bovendien helemaal niet God worden.
Ik wil jou kussen, slapend of niet: nu.
En als het nu niet kan ga ik terug en vraag ik mijn buurmeisje of ik haar mag kussen.
Word jaloers!
Wijs me af!Laat me niet binnen!
Laat me voor je poorten verkommeren!
Slaap door!
Want ik houd van jou.
Als je maar lang genoeg wacht... en weer heb ik die gedachte.
P.
(Uit: Brieven aan Doornroosje, Toon Tellegen, Querido 2003)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten